از «باز مدرسم دیر شد» تا «مادر»؛ مرور کارنامه و آثار ماندگار اکبر عبدی، اسطوره بازیگری ایران


و متأسفانه بله، این خبر تلخ صحت دارد.

اکبر عبدی، بازیگر پیشکسوت و محبوب سینما، تئاتر و تلویزیون ایران، شامگاه جمعه ۲ مرداد ۱۴۰۵ در سن ۶۶ سالگی دار فانی را وداع گفت.

خبر درگذشت او توسط مسعود ده‌نمکی و اتابک نادری (از همکاران و نزدیکان او) رسماً تأیید شد.

اسطوره ژانر طنز سینمای ایران که مدتی پیش به دلیل سکته قلبی و عوارض بیماری‌های زمینه‌ای (از جمله مشکلات کلیوی و دیابت) در بیمارستان بستری بودند، پس از ترخیص، ساعاتی پیش در منزل شخصی خود به دلیل ایست قلبی / عوارض بیماری درگذشتند.

مهم‌ترین و ماندگارترین آثار اکبر عبدی

مرحوم اکبر عبدی به «مرد هزار چهره سینمای ایران» و استادِ گریم‌پذیری و نقش‌های کمدی و جدی متفاوت شهرت داشت. مهم‌ترین آثار او عبارتند از:

۱. آثار سینمایی شاهکار و ماندگار:

  • مادر (۱۳۶۸ - ساخته علی حاتمی): یکی از درخشان‌ترین بازی‌های تاریخ سینمای ایران در نقش «غلامرضا» (فرزند معلول ذهنی خانواده) که برای آن برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.

  • اجاره‌نشین‌ها (۱۳۶۵ - ساخته داریوش مهرجویی): یکی از برترین فیلم‌های کمدی تاریخ سینمای ایران در نقش «آقای قندی».

  • آدم‌برفی (۱۳۷۳ - ساخته داوود میرباقری): بازی ساختارشکنانه و ماندگار او در دو نقش (زن و مرد) که یکی از جنجالی‌ترین و موفق‌ترین فیلم‌های دهه ۷۰ شد.

  • هنرپیشه (۱۳۷۱ - ساخته محسن مخملباف): نقشی نیمه‌زندگی‌نامه‌ای و بسیار پرتحسین که توانایی او را در درام و کمدی سیاه به رخ کشید.

  • ناصرالدین‌شاه  (۱۳۷۰): بازی ماندگار در نقش ملیجک.

  • خوابم می‌آد (۱۳۹۰ - ساخته رضا عطاران): بازی در نقش یک مادر مسن که دومین سیمرغ بلورین را برای او به ارمغان آورد.

  • اخراجی‌ها (۱۳۸۵ - ساخته مسعود ده‌نمکی): بازی در نقش «بایرام لودر» که یکی از پرفروش‌ترین و محبوب‌ترین کمدی‌های دهه هشتاد شد.

  • ای ایران (۱۳۶۸) و دلشدگان (۱۳۷۰): همکاری‌های ماندگار با تقوایی و حاتمی.

۲. مجموعه‌های تلویزیونی خاطره‌انگیز:

  • باز مدرسم دیر شد (۱۳۶۲): سریالی که او را به شهرت عام رساند و نقش «محسن» برای نسل‌ها خاطره‌ساز شد.

  • محله برو بیا (۱۳۶۱) و محله بهداشت (۱۳۶۳): از اولین برنامه‌های موفق او در تلویزیون.

  • امام علی (ع) (۱۳۷۵): بازی متفاوت در نقش «هرقل».

  • در چشم باد (۱۳۸۷-۱۳۸۸): نقشی تاریخی و ماندگار.

روحش شاد و یادش گرامی.